فرهنگ جامع زبان فارسیفرهنگستان زبان و ادب فارسی

سپرور

وضعیت: «در حال اصلاحات ویراستاری»
سپرور ‎separvar‎ [<← سپر + -ور>]
(اسم) جنگجویی که سپر در دست دارد؛ سپردار.
ق۴. سپرور پیاده ده‌ودوهزار / گزین کرد شاه ازدرِ کارزار (فردوسی، ۲‏/۲۴۲‏) ║ ق۵. پیاده بسی گُردِ خاقان‌پرست / سپرور همه با کمان‌ها به دست (اسدی۳، ۳۳۹) ║ سرور {سپرور} علی داشت مردی هزار / همه رزم‌دیده همه نام‌دار (ربیع، ۲۲۱) ║ ق۶. کمان‌ور ببارید تیر از دو روی / سپرور پیاده شده رزم‌جوی (ایران‌شاه۲، ۵۲۲) ║ التّارِس و التَّرّاس: سپرگر، و یقال سپرور (کرمینی۱، ۱‏/۶۶‏)

معنی سپرور | فرهنگ جامع زبان فارسی