فرهنگ جامع زبان فارسیفرهنگستان زبان و ادب فارسی

زهر

وضعیت: «تأییدشده»
زهر ‎zohr‎ [هم‌آوا: ظهر؛ جمعِ ازهر، زهرا(ء)؛ <عربی>]
(صفت) (در معنی مفرد) ازهر ۲ ؛ ← زاهر‏۴.
ق۷. چون قاضی به‌خدمتِ سلطنت آمد از نوازش و اکرام چنان‌که لایق رتبت و مطابق مکانت او بود، و از اخلاقِ غُر و شِیَمِ زهر سلاطین نامدار و ملوک تاجدار سزد، دربارۀ او نواخت به‌جای آوردند (ابن بی‌بی، ۱‏/۲۴۳‏)

معنی زهر | فرهنگ جامع زبان فارسی