وضعیت: «در حال ویراستاری»
بی‌کفایتی bikefâyati [فعل همایند: کردن]
(اسم) بی‌کفایت بودن.
ق۵. هرگاه که مجهولان و بی‌اصلان و بی‌فضلان را عمل فرمایند و معروفان و فاضلان و اصیلان را معطّل و ضایع بگذارند، ... دلیل بر نادانی و بی‌کفایتی وزیر باشد (نظام الملک، ۲۲۳) ║ ق۶. هیچ شغلی به نااهل نگذارد و هیچ مهمّی به هیچ بی‌کفایتی نکند که از آن خلل‌ها ظاهر شود (ظهیری۱، ۱۴۷) ║ ق۷. او را به بی‌کفایتی و جهل منسوب کردم و هر عیب و طعن که توانستم، در حق او بگفتم (دهستانی، ۲/۸۳۷) ║ ق۸. عیب‌جویان و صاحب‌طرفان گویند که در مملکت ایشان مگر مرد نمانده‌است که مردی را دو شغل می‌فرمایند و بر بی‌کفایتی ما حمل کنند (ابن هندوشاه۱، ۱، جزء۱/۲۸۴) ║ ق۱۳. این قدر بی‌کفایتی کرد تا آنکه اکراد ساوجبلاغ را گرفتند. (عباس میرزا، ۱۵۶) ║ ق۱۴. جناب حکیم‌الممالک ... خودش به عیادت مریضان و معالجۀ ایشان مجاناً می‌پرداخت. بعضی مردم حمل بر بی‌کفایتی او می‌کردند (سیّاح۱، ۱۹۱) ║ ۱۳۰۵ش. جمعی که وجهِ مشترکشان خودخواهی و بی‌کفایتی در ادارۀ امورِ مملکت و ... بود، ... گِردِ هم نشسته بودند (مشفق۲، ۳۰۶) ║ ۱۳۳۰ش. اوستادان شهر خوار و نفور/ همه در بی‌کفایتی مشهور (بهار، ۲/۸۸۳) ║ ۱۳۸۰ش. اعتماد عمومی نیز به دلیلِ ... بی‌کفایتی در دفاع از تمامیت ارضی ... در پایین‌ترین حدِّ خود بود (خانیکی، ۱۹۲)