فرهنگ جامع زبان فارسیفرهنگستان زبان و ادب فارسی

زوال

وضعیت: «در حال ویراستاری»
زوال ‎zovâl‎ [گونۀ دیگرِ زغال]
⇐ زغال.
ق۵. اَنگِشت، زگال باشد و زگال زبان دری است و به تازی فحم خوانند و به آذربایگان زوال گویند (اسدی۱، ۴۷) ║ ق۶. یک رطل مازویِ سبز بستانَد و جمله را به روغنِ زیت بمالد و به دیگی سفالین درکند و سردیگی سفالین بر وی نهد و در تنوری گرم وی را بنهد و چون تنور سرد شود، دیگ را بیرون آرَد و مازو را به طَبَقی فروریزد، آنچه از وی همچو زوال شده‌ باشد، نیک باشد (تفلیسی۲، ۳۴۹)

معنی زوال | فرهنگ جامع زبان فارسی