ابالسه

وضعیت: «تأییدشده»
ابالسه ‎abâlese‎ [جمعِ ابلیس؛ <از عربی ابالسة>]
۱. جمعِ ابلیس‏۴.
ق۷. حق‌تعالی ... از ارواح جن ارواح شیاطین و مَرَده و ابالسه بیافرید بر تفاوت مراتب و احوال ایشان و از دُرد ارواح ایشان ارواح حیوانات متفاوت بیافرید (نجم دایه، ۳۸) ║ ق۹. اگر همه از قبایل جن و ابالسه باشد ... پیرامون ایشان برآیند به‌ شکل اقارب و گذشتگان ایشان و گویند ما پیش‌ از شما به آن جهان رفته‌ایم (عبدالله قطب، ۲۹) ║ ق۱۱. فواحش ... به شغل مقرر و معاضدات ابالسه که دشمنان جبلّی بنی‌آدمند، علانیّه اشتغال داشتند (وحید قزوینی، ۴۱۵) ║ ق۱۴. تنی سه‌چار در اطرافش از ابالسه بود / چنان درنده که در بیشه، شیر افریقاست (ادیب‌الممالک، ۲‏/۱۱۱‏)
۲. جمعِ ابلیس‏۳.
ق۸. نبینی که قرآن مجید از قول انبیا و امم و فراعنه و ابالسه حکایت می‌کند (عزالدین کاشانی، ۷۸) ║ ق۹. مبارک آن روز که انبیاء خدا با پیروان خویش به جنّات نعیم فرود آیند و ابالسه با اتباع خویش راه جهنم پیش گیرند (عبدالله قطب، ۴۲۲) ║ ق۱۳. باید فوراً برخاست و رفت که مبادا به اغوای غیلان داخله و عفاریت خارجه و تسویلات ابالسه، از این عمل پشیمان شود (تنکابنی، ۱۱۵) ║ ق۱۴. مشهود هر مردم است که اهل بیان قبل‌از راه یافتن شیطان و ابالسه درمیانِ ایشان در صدر سلف چه‌گونه اتحاد حقیقی باهم داشتند (روحی، ۱۰۹)