فرهنگ جامع زبان فارسیفرهنگستان زبان و ادب فارسی

ابری

وضعیت: «تأییدشده»
ابری ‎ebre‎ [گونۀ دیگرِ ابرا(ء)]
⇐ ابرا(ء)‏۳.
ق۸. ستاند قاضی عدلش برای میش ز گرگ / به‌حکمِ جزم مبرهن سجلّ ابری را (ابن ‌یمین، ۹)
ابری کردن
↑ ابری.
ق۶. ای به سزا صاحبی که هر که به رغبت / پیش تو آید ز دیگران کند ابری (امیر معزی، ۷۳۳)

معنی ابری | فرهنگ جامع زبان فارسی