وضعیت: «در حال اصلاحات ویراستاری»
سی‌پاره sipâre
(اسم) مجموعۀ سی جزء قرآن که هر جزء در مجلّدی جداگانه صحافی شده‌است، یا هر کدام از این مجلّدها.
ق۶. گهی اندر چله سی‌پاره خواندیم / گهی چون وحشیان آواره ماندیم (عطّار۴، ۱۱۷) ║ ق۷. پوست از سی‌پاره‌های وقفِ جامع باز کرد / تا بدوزد بهر رشوت کیسه‌های کافری (اسفرنگی، ۴۹۰) ║ ق۸. خدمت رباط چند چیز است ... روز جمعه و روزهای دیگر سجاده‌داری کردن و بساط افگندن و برداشتن و بیفشاندن ... و سی‌پاره به‌جهت ختم آوردن و باز برداشتن (باخرزی، ۲/۱۷۵) ║ ق۹. هر روز نماز پنج‌گانه با جمعیت و جماعت گزاردی و چند سی‌پاره از کلام‌الله هر روز وظیفه داشت (شمس عفیف، ۲۷۸) ║ ق۱۱. می‌توان یافت ز سی‌پارۀ ماه رمضان / آنچه ز اسرار الهی همه در قرآن است (صائب، ۲/۷۳۷) ║ ق۱۲. کهنه اوراق حواس از هم پریشان کرده‌ای / مصحف دل را ز هم پاشیده چون سی‌پاره‌ای (نجیب کاشانی، ۴۶۷) ║ ق۱۳. قاریان مشغول تلاوت قرآن شوند و در میان هر مجلس یک طاقه شال ترمه پهن نموده، جعبۀ سی‌پاره گذارند و هر کسی را از آن سی‌پاره که عبارت است از سی جزو قرآن مجید که سی مجلد ساخته محض چنین مجلس‌ها تا هر تنی از واردین را جزوی دهند و در ساعتی ختم قرآنی شود (ضرّابی، ۲۷۰) ║ ق۱۴. اشیاء نفیسه که در خزانه زیارت شد عصای شیخ، نعلین حضرت موسی الکاظم ... قرآن‌های سی‌پارۀ موقوفۀ شاه‌عباس سنه ۱۰۳۷ (ادیب‌الممالک: ارمغان، دورۀ یازدهم، ش۱/۱۹) ║ ۱۳۲۴ش. صورت دو صفحه از سی‌پارۀ قدیمی، جزوۀ هفتم این قرآن دارای ۹۸ ورق اصلی، و پشت اولین صفحۀ آن وقفنامۀ تاریخی مهمی دیده می‌شود (مجدزادۀ صهبا ـ اقبال: یادگار، ش۹/۲۹) ║ ۱۳۴۸ش. اگر تازه‌آمده سواد خواندن قرآن نداشت، به‌جای قرآن خواندن حمدوسوره می‌خواند و اگر سواد داشت، سی‌پاره‌ای از فاتحه‌چی می‌گرفت و یک جزو از قرآن را به‌تمامی می‌خواند (کتیرایی۱، ۲۵۵) ║ ۱۳۶۲ش. خادم مسجد می‌آید، سی‌پاره به دستمان می‌دهد (فصیح۱، ۱۳۴)