فرهنگ جامع زبان فارسیفرهنگستان زبان و ادب فارسی

ابوتراب

وضعیت: «در حال تأیید»
ابوتراب ‎abutorâb‎ [گونۀ دیگر: بوتراب؛ <عربی>؛ (این کنیه را پیامبر اسلام از روی مطایبه خطاب به علی‌ بن ابی‌طالب، امام اول شیعیان، به‌کار برد وقتی که او را در خواب و با سرورویی خاک‌آلوده دید.)]
(اسم) علی‌ بن ابی‌طالب، امام اول شیعیان.
ق۷. سیّد، عَلَیهِ‌السَّلام، علی را، رَضی‌اﻟﻠﻪ‌عنه، ابوتراب کنیت داد (اسحق همدانی، ۲‏/۵۲۶‏) ║ ق۸. پیغمبر ... امیر‌المؤمنین علی [علیه‌السّلام] را ... ابوتراب کنیت فرمود (حمدالله مستوفی۲، ۱۴۲) ║ ق۹. من از جرئت اولاد ابوتراب و سفک دماء شیخ‌ و‌ شاب می‌ترسم (کاشفی۱، ۱۹۸) ║ ق۱۰. ازجملۀ مطایبات آن حضرت است نسبت ‌به حضرت امیر(ع) آن‌که او را ابوتراب کنیت نهاد (فخرالدین صفی، ۹) ║ ق۱۱. سلطان ... بعد‌ از وصول بدان روضۀ عرش‌درجه، شرف طواف دریافته، مشام جان به نکهت خاک آستان ابوتراب منوّر و معطّر ساخت (مفید بافقی، ۳، ق۱‏/۱۱‏) ║ ق۱۳. سخن چو عیسی خلاّق طائر همت / ‌چو احمد است کزو شد ابوتراب تراب (صفای اصفهانی، ۲۲) ║ ۱۳۸۰ش. نکیر و منکر: امام اول تو کیست؟ دِه صریح جواب ـ شبیه امام: (ای جوان بگو) ابوتراب علی ولی شفیع حساب (شهیدی، ۴۵۸)

معنی ابوتراب | فرهنگ جامع زبان فارسی