فرهنگ جامع زبان فارسیفرهنگستان زبان و ادب فارسی

بیستاده

وضعیت: «در حال اصلاحات ویراستاری»
بیستاده ‎bistâde‎ [جمع: بیستادگان]
‌یک‌. (اسم) ۱. ⇅ ایستاده‏‌یک‌. ۱۲.
ق۴. ایشان بودند ازپیش آن رای‌مستان (= مُترَف)، او بودند بیستادگان فر سوگند دروغ بزرگ {واقعه/۴۵ - ۴۶: إِنَّهُمْ کَانُوا قَبْلَ ذَٰلِکَ مُتْرَفِینَ. وَکَانُوا یُصِرُّونَ عَلَی الْحِنْثِ الْعَظِیمِ: این عذاب آنها را بدین سبب است که از این پیش به ناز و نعمت پرداختند. و بر گناهان بزرگ اصرار می‌ورزیدند.} پافشاری (قرآن پارس، ۳۱۶)
۲. ← ایستاده‏‌دو‌. ۳.
ق۴. اگر بود از شما بیست مردی شکیبانی بر حرب و رجا بیستادگانی، به آیند؛ باپس شکنند و چیره گردند و بستوهانند دویست مرد کافر را /شروع (تفسیر طبری، ۳‏/۵۹۰‏)
‌دو‌. (صفت) ۱. ← ایستاده‏‌یک‌. ۵.
ق۵. از فرزندان ما گروهی کن گرویده به تو و فرمان‌بردار تو را و مفوّض و مخلص و بیستاده تو را بر مسلمانی ... و توبه ده ما را /تبعیت (سورآبادی۱، ۱‏/۱۲۳‏)
۲. ⇅ ایستاده‏‌دو‌. ۴.
ق۷. عَاکِفًا: بیستاده {طه/۹۷: قال فاذهب فإن لک فی الحیاة أن تقول لا مساس و إن لک موعدا لن تخلفه و انظر إلی إلهک الذی ظلت علیه عاکفا لنحرقنه ثم لننسفنه ف الیم نسفا: گفت: برو، در زندگی این دنیا چنان شوی که پیوسته بگویی: «به من نزدیک مشو.» و نیز تو را وعده‌ای است که از آن رها نشوی و اینک به خدایت که پیوسته عبادتش می‌کردی بنگر که می‌سوزانیمش و به دریایش می‌افشانیم.} روی (قرآن۶۹: فرهنگنامۀ قرآنی، ۳‏/۹۹۶‏)

معنی بیستاده | فرهنگ جامع زبان فارسی