فرهنگ جامع زبان فارسیفرهنگستان زبان و ادب فارسی

تفرطح

وضعیت: «در حال تأیید»
تفرطح ‎tafartoh‎
(اسم) پَهن و عریض شدن.
ق۸. #در تشریح چشم: ... طبقات چشم هفت است ... و رطوبات سه است ... جسمی مستدیر، اما طرف آن مایل است به تفرطح، صافی شفاف شبیه به جلید متکوّن‌شده و آن را رطوبت جلیدی خوانند و رطوبت زجاجی محیط است به آن (ابوالمجد بیضاوی، ۲۷۲) ║ #بدان که چشم عضوی است مخلوق از برای رؤیت اشیاء و اصل او دو عصب بوَد ... در وسط هریکی رطوبتی باشد مستدیرالشکل و در ثخانت همچو پنیر تر. مقدّم او مِیل به تفرطح و مؤخّر او به استدقاق، مُشفّ غیرمتلوّن، در غایت صفا تا به‌ سهولت قابل الوان و انوار شود و آن را رطوبت جلیدی خوانند (شمس‌الدین آملی، ۳‏/۳۹۳‏) ║ ق۱۲. التوا و پیچیدگی و تفرطح و دقّت سر بینی و پستی و چین افتادن آن، علامت تشنّج اعصاب آن و موت عاجل است (عقیلی خراسانی۱، ۲‏/۱۴۴۰‏)

معنی تفرطح | فرهنگ جامع زبان فارسی