ابلال

وضعیت: «تأییدشده»
ابلال ‎eblâl‎ [<عربی>]
(اسم) بهبود حال کسی پس از بیماری یا شرایط سخت و دشوار.
ق۶. بعداز ده‌ پانزده روز به صدهزار حیله ابلالی و انتعاشی حاصل آمد (بهاءالدین بغدادی، ۳۴۰) ║ ق۷. ما نیز در اقسام اسقام و نوایب اوصاب و شوایب أعلال بر امید افاقت و ابلال مغرور و مسرور می‌باشیم (جرفادقانی، ۱۴۷) ║ ق۸. چون من در ریعان حال و غرّۀ انتعاش و ابلال بدین سخن رکیک و کلام نازل اجهار کرده باشم ... دور و نزدیک از من چه حساب برگیرند؟ (عزیز استرآبادی، ۲۱۸)