وضعیت: «تأییدشده»
اتاق‌داری otâqdâri [<← اتاق‌دار + -ی (سازندۀ اسم فعل)>]
(اسم) ۱. رسیدگی به امور اتاق‌ها و انجام دادن کارهای خدماتی در کاخ‌ها و خانه‌های اعیانی.
ق۱۴. من سه چهار ماه زیادتر نیست نزد فلانی آمده‌ام و منزل دوستان او را نمی‌دانم چون خدمت من نظارت خانه و اطاق‌داری است، هرگز کاغذی برای کسی نبرده‌ام (مجدالاسلام کرمانی: سفرنامه کلات، ۱۷) ║ ۱۳۸۵ش. زنان آفریقایی نیز به اطاق‌داری، صندوق‌داری و رخت‌شویی می‌پرداختند؛ از جمله گل‌چهره پرستار (دده) عزیزالسلطان بود (آمنه ابراهیمی: تاریخ‌پژوهی، ش۲۶و۲۷/۷۲)
۲. کار یا شغل اداره کردن روسپی‌خانه.
۱۳۴۷ش. زیادی‌ازحد پررو شدی؛ دیگه به‌درد زندگی نمی‌خوری. باید ... بری اطاق‌داری را بندازی (شهری۴، ۵۰۷)
۳. تمیز و مرتب کردن اتاق‌های مهمان‌خانه، هتل و مانند آن‌ها.