وضعیت: «در حال ویراستاری»
وحشتزار vahšatzâr
یک. (اسم) (مجاز) این جهان (جایی که پر از بیم و خطر است).
ق۹. به تاریخ سنۀ اثنی و خمسین و ست‌مائه، موافق توشقان‌ییل، مرغ روح قراجارنویان قفس شکست و از این وحشتزارِ ناپایدار رخت بربست (شرفالدین یزدی، ۱/۲۰۷)
دو. (صفت) (جایی) که پر از بیم و خطر است.
۱۳۸۸ش. از این سراب دنیا و این کویر و برهوت به ظاهر مصفّا و عوالم مرگ، قبر، برزخ و قیامت به سختی عبور کرده‌ای، به خانه‌ای وحشتزار از نار و آتشِ دوزخ خواهی رسید (محسن غفاری: فرشتۀ مرگ، داستان‌های ملک‌الموت، پیام آزادی، ۱۶)