فرهنگ جامع زبان فارسیفرهنگستان زبان و ادب فارسی

شیرین‌سرشتی

وضعیت: «در حال ویراستاری»
شیرین‌سرشتی ‎širinserešti‎
(اسم) ذاتی پاک و رفتاری پسندیده و خوشایند داشتن.
ق۱۲. به تن جان است آن حور بهشتی/ خمیره صندل از شیرین‌سرشتی (تأثیر، ۱۶۱)

معنی شیرین‌سرشتی | فرهنگ جامع زبان فارسی