وضعیت: «در حال ویراستاری»
سحرساز sehrsâz [جمع: سحرسازان]
(صفت) ۱. ← ساحر۱.
ق۶. برون آمد ز پرده سحرسازی/ شش‌اندازی به جای شیشه‌بازی (نظامی۳، ۱۳۸) ║ ق۸. به بابل سحرسازانی که بودند/ به‌گاه باستان این در گشودند (خواجو۲، ۲۴) ║ ق۹. عجوزه‌ای است جهان سحرساز و افسون‌گر/ که ساخت سحر وی از سرّ کار کوروکرم (جامی۱، ۱/۸۹) ║ ق۱۰. از قلم با آن‌چه نوع حیوانی است قلم‌مو است که سحرسازان مانوی‌فرهنگ و جادوطرازان خطای و فرنگ به‌دست‌یاری آن اورنگ‌نشین کشور هنر و نقش‌بند آن کارخانۀ قضاوقدر چون چهره‌گشایان این فن بدایع‌اثر نسبت هنر به قلم معجزرقم شمسۀ خمسۀ آل عبا اعنی امیرالمؤمنین علی درست می‌کنند (قصه‌خوان، ۲۸۲) ║ خواب از چشم و دلم از دست و دست ازکار رفت/ از فسون آن دو چشم سحرساز است این همه (هلالی، ۱۷۷) ║ ق۱۱. بیا ای قبله‌گاه عشق‌بازان/ نگاهت چشم‌بند سحرسازان (منیر لاهوری، ۱۲۵) ║ ق۱۲. مشت خاک و دستگاه حرف و صوت اعجاز کیست/ در مزاج سحرسازت سرمه آهنگ‌آور است (بیدل، ۱/۱۱۸)
۲. ← سحرآفرین۱.
ق۹. در سخن آن‌جا که باشد طبع سَحبان سحرساز/ کی پسندد عاقل از طیّان که گردد ژاژخا (جامی۱، ۱/۱۲۵) ║ ق۱۰. خاک‌سار بی‌مقدار طاهر بعداز عرض دعایی چون روایح انفاس صبح‌دم ارج‌النسیم و رفع ثنا بی چون فوایح گل‌زار ارم عبق‌الشمیم شاهد ارادت را بر منصة حسن اعتقد جلوه داده و نقاب حجاب و لثام احتجاب از رخ‌سار دل‌فریب اخلاص گشاده به زبان کلک سحرساز و کلک بیان نکته‌پرداز به ذروۀ عرض می‌رساند (اسناد شاه طهماسب، ۷۳) ║ ق۱۱. گر ز کلک سحرسازت نقطه‌ای گیرد الف/ پشت او از بار معنی خم شود مانند دال (کلیم، ۴۵) ║ ق۱۲. از این خامۀ سحرساز شگرف/ به لوح هوا نقش بسته‌ست حرف (بیدل، ۳/۷۳۳)