وضعیت: «در حال تأیید»
ستیزه‌بار setizebâr
(صفت) ۱. (درمورد چیزی) سرشار از دشمنی، جنگ و پرخاشگری.
ق۱۰. بر خاکیان این بلد از ابر مرحمت/ گردید رشحه‌ریز سپهر ستیزه‌بار (محتشم، ۱/۵۶۷) ║ ق۱۱. ای تیغ سرفشان تو ابر ستیزه‌بار/ وی دست فیض‌زای تو بحر گهرنثار (طالب آملی، ۳۸)
۲. (درمورد امری یا چیزی) که در آن رقابت و برتری‌طلبی وجود دارد.
۱۳۸۱ش. حتی زمانی‌که در خدمت کارفرمای خصوصی است، خویشتن را خواه و ناخواه در جایگاه امین مورد اعتماد جامعه و داور دانا و بی‌طرف در صحنۀ روابط ستیزه‌بار جویندگان سود و گریزندگان از زیان (حتی با کوشش در بار کردن زیان خود بر گردن دیگران) یافته است (حبیب‌الله تیموری: حسابدار، ش ۱۵۰/۴۰) ║ هر بیان، گزاره، و الگوی اقتصادی هر اندازه هم که تجریدی، فنی و ریاضی باشد، نمی‌تواند که دربردارندۀ حکم و داوری دربارۀ دنیای ستیزه‌بار اقتصادی نباشد، مگر آنکه صورت و قالبی تهی از درونمایه باشد (زهرا دیانتی دیلمی: حسابرس، ش ۱۵/۸۰)