وضعیت: «در حال تأیید»
آریستوکرات âristok(e)rât [گونۀ دیگر: اریستوکرات؛ <از فرانسوی aristocrate>]
یک. (اسم) ۱. فرد، جامعه یا حکومت معتقد به آریستوکراسی.
ق۱۴. در خصوص این مسئله که در میان شعبات مختلفهٔ سوسیالزم، که چندین اقسامش را سراغ داریم، یک مسئله‌ای است غیر متنازعٌ‌فیه و حتی تمام دیموکرات‌ها و بعضی آریستوکرات‌ها هم شریک این مسئله می‌باشند (رسولزاده: مرامنامه‌ها، ۷۵) ║ ۱۳۷۷ش. سه نوع حقوق نزد او نیز عبارتند از حقوق عرفی که با جامعه‌ای قبیله‌ای مرتبط است و حقوق بروکراتیک که جنبۀ عمومی و موضوعه دارد و با جامعۀ آریستوکرات پیوند دارد و نظم حقوقی جامعۀ لیبرال (مسعود حبیبی مظاهری: کانون، ش۵/۱۴۲) ║ ۱۳۸۰ش. افلاطون در قسمتی دیگر به خصوصیات اخلاقی و تربیتی نسلی می‌پردازد که سیاست دموکراتیک را به وجود می‌آورند و خصوصیات آنان را با خصوصیات تربیتی و اخلاقی نسل‌هایی مقایسه می‌کند که با حکومت‌های آریستوکرات، تیموکرات و یا الیگارشی سازگاری دارند (حمید پارسانیا: کتاب نقد، ش۲۰-۲۱/۶۳)
۲. کسی که از طبقۀ اشراف است.
۱۳۴۵ش. در اثر مرور زمان، جوانان و جنگجویان و آزادمردان قبایل بدوی دیگر تمام امتیازات خود را از دست داده و به مشتی غلام و برده یا افراد بی‌اراده‌ای که آلت دست آریستوکرات‌ها به شمار می‌رفتند درآمده بودند (امیرعلی روزبه: بورس، ش۳۳/۴۹) ║ ۱۳۹۶ش. آشنایی و ازدواج با آریستوکرات تحصیل‌کردۀ قاجاری، تاجر و حقوقدان بین‌المللی، ابوالبشر فرمانفرمائیان، در سال ۱۳۳۶ منجر به برپایی استودیویی مجهز برای منیر و مقدمه‌ای برای گسترش مراودات تجاری و فرهنگی او می‌شود (مهرنوش علی‌مددی: تندیس، ش۳۶۵/۱۹)
دو. (صفت) ⇅ آریستوکراتیک. ۲.
۱۳۳۳ش. شما باز خواهید گفت که من نجیب‌زاده‌ام، زن هستم، آریستوکراتم (آهی، ۱۸۹) ║ ۱۳۴۸ش. در کتاب او مردم طبقۀ خواص و آدم‌های پرزرق‌وبرق و لوس و مصنوع نویسندگان آریستوکرات جای خود را به مردم کوچه و بازار داده‌اند (احمد فتوحی: نگین، ش۵۱/۵۲)