فرهنگ جامع زبان فارسیفرهنگستان زبان و ادب فارسی

سحرآموز

وضعیت: «در حال ویراستاری»
سحرآموز ‎sehrâmuz‎
(صفت) (در مورد کسی) که در فن سحر توانایی زیادی دارد و می‌تواند آن را به دیگران آموزش دهد.
ق۷. هر انگشت تو صد زهره‌ست سحرآموزِ هاروتی/ چرا من از چنین هاروت افسون‌خوان نیندیشم (اسفرنگی، ۶۴۵) ║ ق۹. ساحر بابل که علمِ جادویی مشهور از اوست/ در ازل شاگرد آن چشمان سحرآموز بود (عصمت بخارائی، ۳۱۵) ║ ق۱۰. هم از اول که من گشتم چو اهلی مست چشم تو/ نشان جادویی زآن چشم سحرآموز می‌دیدم (اهلی، ۳۲۱)

معنی سحرآموز | فرهنگ جامع زبان فارسی