سقا

وضعیت: «تأییدشده»
سقا ‎seqâ‎ [جمع: اساقی]
(اسم) ظرفی چرمی که درون آن مایعاتی مانند آب و شیر می‌ریزند؛ مشک.
ق۶. اوانی آب و سقاها را سر پوشیده دارید که در سال شبی است که وبا و درد از آسمان به زیر آید، هیچ آب‌جامه نبود که سرش پوشیده نبود، الّا که در وی رود (بحر الفوائد، ۱۳۴) ║ ق۷. می‌بدادی جان به نان و نان تو را درخورد، نی / آب سقّا می‌خریدی بر سقا می‌ریختی (مولوی۱، ۶‏/۱۰۲‏) ║ ق۹. بارانی عظیم آمد تا وادی‌ها پر شد و سقاها پر کردند (ابوالمحاسن جرجانی، ۹‏/۳۶۰‏)