وضعیت: «تأییدشده»
ابرعطا abr’atâ [<← ابر۱ + عطا>]
(صفت) (مجاز) بسیار بخشنده و سخاوتمند.
ق۶. صاحب دنیا آن مِهرکف چرخ‌محل / یوسف یعقوب آن بحردل ابرعطا (مختاری، ۷) ║ ق۸. بر آستان رفیع خدایگان جهان / سپهر کوه‌وقار آفتاب ابرعطا (سلمان ساوجی، ۴۰۳) ║ ق۱۱. برق‌تیغ، ابرعطا، بحرکرم، کوه‌وقار / آسمان‌بارگه، انجم‌سپه و صبح‌لواست (واعظ، ۴۶۳)