فرهنگ جامع زبان فارسیفرهنگستان زبان و ادب فارسی

بانام‌ونسب

وضعیت: «در حال ویراستاری»
بانام‌ونسب ‎bânâmonasab‎
(صفت) ۱. (درمورد کسی) که متعلق به خاندان یا خانواده اصیل و نژاده باشد.
ق۱۴. چگونه راضی می‌شوم که دختری بانام‌ونسب و عفت را از راه به‌ درکرده چون دزدان او را ربوده ببرم (خسروی۱، ۱۱۱)
۲. (درمورد کسی) که دارای لقب و عنوان و پست و مقام مهمی است.
۱۳۵۰ش. در این زندان ... شاید چند جاسوس بانام‌ونسب پیدا شود، از جمله یک سرهنگ پیر عراقی که می‌گویند پیوندهایی ... با پاره‌ای محافل بالا دارد (به‌آذین۴، ۱۰۹)

معنی بانام‌ونسب | فرهنگ جامع زبان فارسی