وضعیت: «تأییدشده»
بیادراک bi’edrâk
یک. (صفت) ناتوان از فهمیدن مطالب و موضوعات.
ق۹. از این فیلی، سبکگامی، گرانانجامی ... و بر پشتش زنگی ناپاکی، بیباکی، چون پشتۀ خاکی بیادراکی ... قصد میدان کرد (بیغمی، ۱/۳۴۸) ║ ق۱۰. ای قوم بیادراک و جماعت جاهل بیباک، شما همه به تقلید کار میکنید و از حقیقت خبر ندارید (واصفی، ۱/۲۵۱) ║ ق۱۲. چون نظر اشرف بر آن ناپاک بیادراک افتاد، حکم فرمودند که گوش و بینی و دست و پاهای آن را قطع کرده، دیدۀ جهانبین آن را از حدقه برآوردند (محمد مروی، ۲/۴۷۵) ║ ق۱۳. این شخص عالم جواب گفت که: رفیق من بیفهم و خر است؛ بیادراک است (تنکابنی، ۳۰۱) ║ ق۱۴. بچهموش سفیه بیادراک/ گفت من میروم ندارم باک (ایرج میرزا، ۱۴۲) ║ ۱۳۱۵ش. دکارت و اکثر حکما ... جسم را بیادراک و بیشعور میدانستند (فروغی، ۲/۱۵۲) ║ ۱۳۴۳ش. گرچه تنپرور و بیعرضه و بیادراک است/ دو سه سال است به ترک عمل تریاک است (روحانی، ۲۷۷)
دو. (اسم) ⇅ بیادراکیک..
ق۱۳. مجملاً خدمت ابنای جنس خوب نیست؛ سیّما اینکه در این ازمنه، اهل دنیا بعضی از بیادراکان را بهجهت پیشرفت بیدینی خودشان، مقابل عالمی میاندازند و در پیش ایشان مذمّت دیگری مینمایند (تنکابنی، ۳۰۱)