ابطال

وضعیت: «تأییدشده»
ابطال ‎abtâl‎ [جمع: ابطالان؛ جمعِ بطل؛ <عربی>]
(اسم) دلیران و قهرمانان میدان جنگ.
ق۴. به هرکجا برسی بادِ خشم تو بوزد / همه جراحت بینی جوارح ابطال (منجیک: شاعران بی‌دیوان، ۲۳۹) ║ ق۵. چنان خبر که شنیدم ز معجزات مسیح / عیانش در تو همی‌بینم ای شه ابطال (عنصری۱، ۱۸۴) ║ ق۶. جوانمردان ... در معرکهٔ ابطال و در صف قتال مبارزت نمودند (میبدی، ۴‏/۶۲‏) ║ ق۷. مهتر علیه‌السلام گفت: "یا علی، این عمرو از ابطالان و شجاعان بر سر آمده‌است» (عوفی۶، ۳۲۵) ║ ق۸. مَلِک‌الرّوم ... با سیصدهزار سوار به قصدِ دیار اسلام بیرون آمد و به اعتماد قوّت ابطال و شوکت اقبال ... به غارت مال و تفرقة حال مسلمانان میان دربست (حسینی یزدی، ۴۰) ║ ق۹. امیر غیاث‌الدین ... عازم شولستان شد و جهت استخلاص اموال و نسق احوال رجال و ابطال فصلی درنگ کرده، ... در امتثال تقاعد نمود (عبدالرزاق سمرقندی، ۱ ، ق۲‏/۵۷۷‏) ║ ق۱۰. امیرخسرو شاه ...، اگرچه روزی چند به سلطان مسعود میرزا مراسم اطاعت به‌جای آورد، اما آخرالامر به بسیاری ابطال رجال و افزونی اسباب حشمت و‌ استقلال مغرور گشت (خواندمیر۱، ۴‏/۲۰۰‏) ║ ق۱۱. راجی علی خان پیش‌دستی نموده، خان جهان حبشی را با بسیاری از ابطال رجال بر سرِ خانۀ خان جهان فرستاد (جهانگیر، ۴۱۷) ║ ق۱۲. در آن بحر پرآشوب امواج دماء از سر سروان یک سروگردن برتر گذشت، و از دَم ناچَخ و تبر خون تَبَر خون‌رنگ بر ابطال ببرچنگ جاری گشت (مهدی استرآبادی، ۴۴۲) ║ ق۱۳. از خون حلق ابطال بحری روان که در وی / افلاک کمترین موج انجم کمین حبابش (یغما، ۱‏/۳۲۱‏) ║ ۱۳۳۰ش. مُلک خراسان که بود مُخیم ابطال / گشته کنون خیل ابلهان را مخیم (بهار، ۱‏/۱۱۴‏) ║ ۱۳۳۷ش. حسن خان، که خود از ابطال روزگار بود، شخصاً با وی نبرد کرد (پرتو بیضائی، ۱۳۳)