وضعیت: «تأییدشده»
ابرسیر abrseyr [<← ابر۱ + سیر>]
یک. (صفت) (درمورد لشکر یا اسب، شتر و مانند آن‌ها) سریع و چالاک در حرکت.
ق۵. ابرسیر و بادگرد و رعدبانگ و برق‌جه / کوه‌کوب و سهل‌برّ و شخ‌نورد و راه‌جوی (منوچهری، ۱۴۷) ║ ق۶. آفرین زآن بادپای ابرسیر او که هست / خاره‌سای و چاره‌دان و گوژپشت و صخره‌بال (جبلی، ۱/۲۵۵) ║ ق۷. باد گردون‌سرعت دریاخروش ابرسیر / رخش دلدل‌پیکر مه‌منظر هامون‌گذار (فرید احول، ۷۵) ║ ق۹. سپاهی بحرموج سیل‌رفتار / سپاهی ابرسیر کوه‌دیدار (ناشناس:عبدالرزاق سمرقندی، ۱/۲۱۴) ║ ق۱۰. دو‌هزار‌و‌پانصد شتر ابرسیر پرتحمل جهت حمل ساوری در قطار کشیدند (خواندمیر۱، ۳/۱۹۵)
دو. (اسم) مَرکب، به‌ویژه اسب سریع و تندرو.
ق۶. آب‌رنگ بادزخم نارفعلش در یمین / ابرسیِر رعدبانگ برق‌نعلش زیر ران (جبلی، ۱/۳۰۰)