وضعیت: «در حال ویراستاری»
نام‌نهاده nâmnahâde [جمع: نام‌نهادگان]
یک. (صفت) ۱. (درمورد چیزی) که آن را نشان کرده باشند؛ معیّن؛ معلوم ؛ نام‌زن؛ نام‌کرده‌شده؛ نام‌کرده ۱؛ نام‌نهاده‌شده ۱؛ نامورزده(نام‌نهاده در ترکیب «اجلٌ مسمّی» در آیات ۳ سورۀ هود، ۲ سورۀ رعد و ۲۸۲ سورۀ بقره معادل «مسمّی» آمده‌است.).
ق۵. اگر نه وعده است که سابق شده‌است از خدای تو اندر تأخیر عذاب، لازم شد عذاب در دنیا، و اجلی نام‌نهاده (اسفراینی، ۳/۱۳۹۷) ║ ق۷. مسوّمةٍ: نام‌نهاده (قرآن ۶۱: فرهنگنامۀ قرآنی، ۳/۱۳۶۶)
۲. (درمورد چیزی) که نامی خاص برای آن انتخاب شود.
ق۶. اگر نام و نام‌نهاده یکی بودی چو ایشان اِله گفتندی، اِله شدندی (ابوالفتوح، ۸/۲۵۴)
دو. (اسم) چیزی که به آن ارزش و اعتبار داده شده‌است.
ق۶. ایشان برکشیدگان ذکر مااند، نام‌نهادگان فضل مااند، آراستگان لطف مااند (میبدی، ۶/۱۷۲)