وضعیت: «تأییدشده»
ابروکمند abrukamand [<← ابرو(ی) + کمند>]
یک. (اسم) ⇅ ابروکمانیک..
ق۱۰. ای چمندر ... بالابلندی ابروکمندی ... تو را طلب می‌کند (واصفی، ۲/۳۹۹) ║ ق۱۱. مَلِک را بود دایم در برابر / هزار ابروکمند و ماه‌پیکر (خواجه بخارایی: اشعار یهودیان، ۲۶۶)
دو. (صفت) ⇅ ابروکمندیک..
۱۳۴۸ش. معشوق همۀ شعرای قدیم ما گویی یک نفر بوده‌است و آن یک نفر هم سیمین‌عذار خوش‌حرکات ابروکمندی بوده که فقط به درد بوس‌وکنار می‌خورده (شریعتی، ۵۶۹)