وضعیت: «در حال ویراستاری»
سپه‌آرا(ی) sepah(’)ârâ(y) [جمع: سپه‌آرایان]
⇐ سپاه‌آرا(ی).
ق۵. به تیغ آن سپه‌آرای نیست خواهد شد/ هر آن کسی که نماید بدین ملک عصیان (فرّخی، ۲۸۶) ║ ق۶. ایزد دو علی را بگزید از همه عالم/ هر دو سپه‌آرای و هنرمند و به‌آیین (امیر معزی، ۵۱۰) ║ ق۱۱. سپه‌آرایان معرکۀ سخنوری ... شقّۀ لوای آسمان‌فرسای حدیث و خبر را بدین‌گونه پیراسته‌اند که ... (اسکندر بیک، ۲/۱۴۸۹) ║ ق۱۲. والی والاشان دارالسلام یعنی قلم مشکین‌رقم بدین‌گونه سپه‌آرای افواج الفاظ و معانی می‌گردد که ... (نامی اصفهانی، ۲۰۰) ║ ق۱۳. سپه‌آرای و کاردان و جواد/ در همه‌چیز بی همال و نظیر (سروش، ۱/۳۴۰)