فرهنگ جامع زبان فارسیفرهنگستان زبان و ادب فارسی

تکثار

وضعیت: «در حال ویراستاری»
تکثار ‎teksâr‎
(اسم) (درمورد چیزی) زیاد کردن دفعات یا تعداد یا مقدار آن.
ق۱۲. آنچه وارد بدن انسان معتدل‌المزاج و یا قریب‌ به اعتدال جوان ذکی‌الحس باادراک گردد ... و آن کیفیت حاصله اگر مماثل کیفیت بدن آن است و به تکرار استعمال و تکثار مقدار شربت تأثیری ... بر مزاج اصلی آن نکند و ارواح و قُوی را متغیر نسازد... آن را معتدل نامند (عقیلی خراسانی، ۱۲) ║ هرگاه احتیاج به مسهل و یا قی و یا غیر این هر دو دریابند، باید که به تدبیر و تدارک آن پردازند؛ تا آنکه کار به دشواری و امراض صعبه نکشد؛ زیرا که هر امر عادی اوّلاً و ابتداءً بنا بر احتیاج غیرعادی بوده که بنا بر تکرار استعمال و تکثار، عادی شده (عقیلی خراسانی۱، ۲‏/۹۰۵‏) ║ ق۱۳. شاهزادۀ والاجاه... با وجودِ انسداد ابواب ارسال رسل و رسایل از جانبِ این دوستدار تذکار تکثار ملاطفت‌نگاشتۀ خامۀ سحرنگار فرموده‌بودند (فرّخ خان، ۲‏/۱۰۵‏)

معنی تکثار | فرهنگ جامع زبان فارسی