فرهنگ جامع زبان فارسیفرهنگستان زبان و ادب فارسی

اتومبیل‌رانی

وضعیت: «تأییدشده»
اتومبیل‌رانی ‎otomobilrâni‎ [<← اتومبیل‌ران + -ی (سازندۀ اسم فعل)>]
(اسم) ۱. راندن خودروِ سواری.
۱۳۱۸ش. اتومبیل‌رانی به‌خودی‌خود مولد یک سلسله شرایط روحی مخصوص است (میرسیاسی - یزدانی: مجموعۀ حقوقی، ش۱۴۳‏/۱۵۹۸‏) ║ ۱۳۴۴ش. ازاین‌گونه‌اند مقررات اتوموبیل‌رانی در شهرهای جدید (آریان​پور، ۱۵۷) ║ ۱۳۸۵ش. جرائم سرقت و اتومبیل‌رانی هردو به‌ترتیب ۱۶% و ۱۳% در مقایسه با ماه مارس ۲۰۰۴ کاهش داشتند (علی‌اصغر فرقدان: اصلاح و تربیت، ش۵۰‏/۵۲‏)
۲. (ورزش) راندن سریع و با‌مهارت خودروهای مخصوص در مسیری مشخص برای گذشتن از خط پایان.
۱۳۴۲ش. پیشرفت دانش‌آموزان در تحصیل خودشان نظیر افرادی خواهد بود که در مسابقۀ اتومبیل‌رانی شرکت می‌جویند (عبدالله توکل: آموزش و پرورش، ش۲‏/۳۴‏) ║ ۱۳۶۲ش. دوست دارید فردا به‌اتفاق یکدیگر به تماشای مسابقات اتومبیل‌رانی ... برویم؟ (باستانی، ۱‏/۳۹۸‏) ║ ۱۳۸۱ش. کلیۀ علاقه‌مندان می‌توانند از ساعت ۹ صبح به پیست اتومبیل‌رانی ورزشگاه آزادی مراجعه نمایند (ایران۳، ش۱۳۰‏/۱۵‏)
اتومبیل‌رانی سرعت (مصوب فرهنگستان، ۱۳۹۱، در برابر automobile racing, car racing, motor racing, auto racing)
نوعی مسابقۀ اتومبیل‌رانی با خودرو مسابقه، مبتنی بر سرعت در مسیر ویژه و ازپیش‌مشخص‌شده.
اتومبیل‌رانی شتاب
⇅ اتومبیل‌رانی سرعت.

معنی اتومبیل‌رانی | فرهنگ جامع زبان فارسی