فرهنگ جامع زبان فارسیفرهنگستان زبان و ادب فارسی

سحرکننده

وضعیت: «در حال ویراستاری»
سحرکننده ‎sehrkonande‎
۱. ← ساحر‏۱.
ق۶. پس ما سؤال می‌کنیم تو را کاری را اگر جواب دادی ما را به آن، و فرانمودی تو ما را آن، دانستیم که تو پیغمبری و رسولی به‌حق و اگر نکنی و به‌جای نیاری، دانستیم که تو سحرکننده‌ای دروغ‌گوینده (ترجمۀ نهج البلاغه، ۲‏/۴۷‏) ║ ق۱۴. بنابر آنچه ما ذکر کردیم از احتمال، لازم می‌شود او را اقرار. و در احادیث است که کشته می‌شود سحرکننده. و در خلاف گفته است که: حمل می‌شود آن کشتن بر کشتن او از راه حد، به جهت فسادش، نه از راه قصاص (ابوالقاسم یزدی، ۴‏/۱۹۱۰‏) ║ ۱۳۴۰ش. سحرکننده مانند کافر به خداست و کافر جایش در آتش دوزخ است (دستغیب، ۲‏/۸۰‏)
۲. ← سحرآمیز‏۱.
۱۳۳۸ش. در چشم‌های درشت و سحرکننده‌اش که گویا هنوز هم از یاد واقعه می‌ترسید نگریست (افغانی، ۳۶۰) ║ ۱۳۷۵ش. انگار که همیشه این‌جا بوده، همیشه ظرف‌هایی سفالی با لعاب‌های سحرکننده ساخته (مندنی‌پور۱، ۱‏/۴۰۳‏)

معنی سحرکننده | فرهنگ جامع زبان فارسی