وضعیت: «در حال ویراستاری»
سکوک s?kuk
(صفت) گس ؛ ← گس۳.
ق۴. بر پای بُمالد صبر و مُر و قاقیا بکوبد و به سیکی کهن سکوک تَر کند و به آبِ برگ سرو و غُندَه و پیوسته به پای بُمالد (اخوینی، ۵۸۱) ║ ق۶. هر بلغمی که خام و خالص باشد، سخت عسر و سرد باشد. و آنچه صفرای سوخته با آن بیامیزد تلخ باشد و آنچه سودا با او بیامیزد، ترش و سکوک باشد. و باشد که سکوک گردد بی‌آن‌که سودا با آن بیامیزد (جرجانی۲، ۱/۱۸) ║ اما خلطی که سوخته شود و ثفل و رمادیت آن سودا گردد، اگر این خلط بلغم رقیق باشد، طعم سوختۀ آن شور باشد و اگر غلیظ‌تر باشد طعم آن یا ترش باشد یا سکوک، و اگر خون سوخته شود طعم آن آمیخته باشد از شیرینی و شوری (جرجانی۲، ۱/۲۰)