ستمگر

وضعیت: «در حال ویراستاری»
ستمگر ‎setamgar‎
(صفت) (درمورد کسی) که حقّ دیگران را ضایع می‌کند ؛ ستم‌اندیش؛ ستم‌باره؛ ستم‌پرداز؛ ستم‌پرست؛ ستم‌پرور؛ ستم‌پیشه؛ ستم‌خواه؛ ستم‌شعار؛ ستم‌کنار؛ ستم‌کننده؛ ستم‌کیش؛ ستم‌گستر؛ ستمکار؛ ستمکاره؛ ستمگار؛ ستمگاره.
ق۴. کوش ... چهل سال پادشاهی کرد. و بیدادگر بود و ستمگر (بلعمی۱، ۱۵۰) ║ ق۵. ستمگر دشمن دادار باشد/ که از فرمان او بیزار باشد (فخر گرگانی، ۲۰) ║ ق۶. ننگ آیدم که گویم در عهد چون تویی/ من بی‌گناه بستۀ چرخ ستمگرم (جمال‌الدین اصفهانی، ۲۴۲) ║ ق۷. پنداشت ستمگر که جفا بر ما کرد/ در گردنِ او بماند و بر ما بگذشت (سعدی۲، ۸۱) ║ ق۸. ای بت نامهربان شوخ ستمگر/ از تو کنم یا ز روزگار شکایت (امیر خسرو۴، ۱۵۸) ║ ق۹. چشم ستمگرت که به خون در کمین نشست/ تیغی کشیده، در ره مردان دین نشست (امیر شاهی سبزواری، ۱۳) ║ ق۱۰. پادشاه از آن سخن متأثر شد و انتقام او از آن ستمگر کشید (فخرالدین صفی، ۱۳۱) ║ ق۱۱. پس از مرگ فرزند از او برخورد/ نه دزدش برد نه ستمگر خورد (سنجر کاشی، ۴۴۱) ║ ق۱۲. ستمگر قطع الفت می‌کند تا جان به تن دارد/ اگر صد ساله گردد ارّه دندان در دهن دارد (تأثیر، ۴۴۱) ║ ق۱۳. ستم آن چنان بر طرف شد به دورش/ که جز چشم خوبان نبینی ستمگر (ابوالحسن قزوینی، ۳۰) ║ ق۱۴. مقصود از بیان شرح این احوال این بود که به خوانندۀ محترم عرضه بدارم که هنگام غضب و عصبانیت نسبت به ضعیف‌تر از خود کوشش کنند خودداری نموده، ظلم و ستم نکنند تا گرفتار ستمگر نشوند (ممتحن‌الدوله، ۲۲۴) ║ ۱۳۰۱ش. او که نمی‌توانست مانند پدرش و سایر ستمگران و مفت‌خواران به وضعیتِ دیگران بی‌اعتنا بماند (مشفق۱، ۱۹۱) ║ ۱۳۳۴ش. این دو دیو ستمگر را باید از پا به در آورد. اگر فساد و ظلم را از میان برداریم مملکت آباد می‌شود (جمالزاده۱۱، ۱۹۴) ║ ۱۳۵۸ش. استثمار اقتصادی، ستم ملی و عدم حقوق سیاسی باعث شد که سکنۀ بومی الجزایر علیه ستمگران فرانسوی قیام کنند (جنبش، ۲۹) ║ ۱۳۸۰ش. ما برای مبارزه با ستمگر و کافر قیام کرده‌ایم (شهیدی، ۵۸۳)