وضعیت: «در حال اصلاحات ویراستاری»
ستایش‌گزار setâyešgozâr [<← ستایش + گزار (← گزاردن)>]
(صفت) (کسی) که از نعمت‌های خداوند و محبت و نیکی دیگران قدردانی می‌کند ؛ استایش‌گزار.
ق۹. زبان حال خجسته‌مبدأ فرخ‌مآل صاحبقران بی‌همال ... ستایش‌گزار شد و بعد از استحمام و تطهیر تام، به زیارت مرقد تابان‌فرقد قُثَم بن عباس ـ رضی الله عنهما ـ فرمود (شرفالدین یزدی، ۱/۹۸۶) ║ ق۱۳. اگرچه بسی چیره‌ای در سخن/ سروش ای ستایش‌گزار علی - ستایی گرش تا به روز شمار/ یکی گفته‌ای از هزار علی (سروش، ۱/۶۴۸) ║ بارخدا را سپاس‌اندیشم و ستایش‌گذار که در این راه‌پوئی‌ها و مردم‌جوئی‌ها تو را دیدم و مِهرت به جان گُزیدم (یغما، ۲/۶۰) ║ پاک‌یزدان را سپاس‌دار زی و ستایش‌گزار باش (یغما، ۲/۳۰۰)