فرهنگ جامع زبان فارسیفرهنگستان زبان و ادب فارسی

مستبشع

وضعیت: «تأییدشده»
مستبشع ‎mostabše’‎
(صفت) (درمورد کسی) که غذایی را بدمزه یا بی‌مزه بشمارد.
ق۱۲. نقوعات، اصلح‌اند در اوقات و ازمان و امزجهٔ حارّه و مطبوخات، به عکس آن و موافق‌تراند برای کسانی که مستبشع و بدخورِ ادویهٔ کریهة الطعوم و الروایح باشند و اَلطَف از مطبوخ‌اند (عقیلی خراسانی۱، ۲‏/۱۱۷۴‏)

معنی مستبشع | فرهنگ جامع زبان فارسی