وضعیت: «تأییدشده»
اتوپیایی otopiyâyi, -’i [املای دیگر: اتوپیائی؛ <اتوپیا + -ی (سازندۀ صفت/قید)>]
(صفت) ۱. (درمورد جامعه یا شهر) دارای ویژگی‌های اتوپیا.
۱۳۷۱ش. حتی در جوامع اتوپیایی ... که بیشترین هماهنگی‌های مورد نظر بوده باز تعارض وجود داشته‌است (محمد میرکمالی: دانش مدیریت، ش۱۹/۵۱) ║ ۱۳۸۲ش. این روش حکومتی ... یک حکومت آرمانی، اتوپیائی و تخیلی است که ترسیم‌کنندۀ جهانی مجرد از واقعیت‌های موجود است (عرب‌مؤمنی: پژوهش‌نامۀ انقلاب اسلامی دانشگاه اصفهان، ش۹و۱۰/۱۴۳)
۲. (مجاز) (درمورد اندیشه، گرایش، احساسات و مانند آن‌ها) خیال‌پردازانه، دست‌نیافتنی و بیانگر نهایت خواست و آرزوی انسانی؛ آرمانی.
۱۳۷۱ش. بشردوستی نه یک مفهوم آرمانی اتوپیایی صرفاً ذهنی و اخلاقی، بلکه یک وظیفۀ عینی و اجتماعی سرچشمه‌گرفته از وحدت واقعی خاندان بشری است (محمدجواد حجتی کرمانی: کیهان اندیشه، ش۴۴/۱۷۸) ║ ۱۳۹۱ش. صرف‌نظر از اینکه ... اصلاح و درمان در دوران زندان امری اتوپیایی و تخیلی یا واقعیتی انکارناپذیر انگاشته شود، منتقدان بیش از ۲۰ اثر زیانباری برای زندان برشمردند (کوروش فرّخی: اصلاح و تربیت، ش۱۲۰/۴۹)