ابهاء

وضعیت: «تأییدشده»
ابهاء ‎ebhâ’‎ [<عربی>]
(اسم) ۱. زیبا شدن.
ق۶. سعادتی دیگر هست که آن را کمال و جمال باشد که هر شخص را که آن بها حاصل آمد و ابهاء میسر شد آن را به جَهد و جُهد انتما ندهند (محمد ملطیوی۱، ۵۲۶)
۲. خوب جلوه دادن.
ق۷. آن طامع خام و حثالۀ انام در اطرای او مبالغت نمود و در ابهاء او ایغال فزود (محمد ملطیوی، ۲۸۳)