فرهنگ جامع زبان فارسیفرهنگستان زبان و ادب فارسی

ابرناکی

وضعیت: «تأییدشده»
ابرناکی ‎abrnâki‎ [<← ابرناک + -ی (سازندۀ اسم فعل)>]
(اسم) ۱. وضع یا حالت بخشی از آسمان که از ابر پوشیده شده‌است؛ ابرناک بودن.
ق۹. غمّا: به الف مقصوره و تشدید میم، ابرناکی هوا (محمد بن عبدالخالق، ۲‏/۹۷۶‏) ║ ۱۳۶۶ش. نهایتاً پیش‌بینی سینوپتیک، می‌تواند احتمال وقوع بارندگی، ابرناکی یا مقدار درجۀ حرارت مینیمم و غیره را پیش‌بینی می‌کند (محمدعلی غلامی: تحقیقات جغرافیایی، ش۴‏/۱۵۵‏) ║ ۱۳۸۷ش. علّت عمدۀ کاهش ساعات آفتابی در این منطقه و رطوبت دریای خزر است که باعث مه‌آلودگی و ابرناکی شده (جهانبخش ـ عدالت دوست: تحقیقات جغرافیایی، ش۹۱‏/۵۷‏)
۲. (علوم جو) مقدار پوشش ابر در آسمان، صرفِ‌نظر از نوع آن (مصوب فرهنگستان، ۱۳۸۳، در برابر cloudiness, cloudage).

معنی ابرناکی | فرهنگ جامع زبان فارسی