وضعیت: «تأییدشده»
ابهام‌آفرینی ebhâmâfarini [<← ابهام‌آفرین + -ی (سازندۀ اسم فعل)>]
(اسم) ۱. ایجاد پیچیدگی در امری یا وضعیتی به‌نحوی که فهم، درک یا تشخیص آن را مشکل کند.
۱۳۷۶ش. نخستین نشانه‌های بی‌مهری و قدرناشناسی نسبت به جریان روشنفکری دینی... با ابهام‌آفرینی متعمدانه حول شخصیت و اندیشه‌های شخصیتی که معلم انقلاب بودنش جزء شعارها و سرودهای روزمرۀ تظاهرات میلیونی مردم مسلمان ایران بود، ظهور کرد (ماشاءالله شمس‌الواعظین: کیان، ش۳۷/۲)
۲. (ادبیات، هنر) ایجاد دلالت‌های چندگانه و گاهی متداخل در زبان یا ساختار آثار هنری که موجب درگیری ذهن مخاطب با آن‌ها شود.
۱۳۸۶ش. شاعر این‌همه را با انتخاب نشانه‌هایی که به مرز رمز و نماد رسیده‌اند و با ابهام‌آفرینی، بافت‌زدایی و دیگر شگردهای هنری به انجام می‌رساند (حق‌شناس ـ عطاری: دانشکدۀ ادبیات و علوم انسانی دانشگاه تهران، ش۱۸۳/۴۳)
ابهام‌آفرینی کردن
↑ ابهام‌آفرینی۱.
۱۳۸۲ش. تعبیراتی چون ملاحت واژگانی و قالب و درون‌نگری خاص در توضیح سبک شیرازی بیشتر ابهام‌آفرینی می‌کنند تا اطلاعات‌دهی (قهرمان شیری: دانشکدۀ ادبیات و علوم انسانی تبریز، ش۱۸۹/۱۸۹)