فرهنگ جامع زبان فارسیفرهنگستان زبان و ادب فارسی

سروسوت

وضعیت: «در حال ویراستاری»
سروسوت ‎serrosut‎ [صورت نحوی: سرّ و سوت]
(اسم) (مجاز) (عامیانه) رازها و صحبت‌های شخصی و خصوصی.
۱۳۴۴ش. هنوز او حرف می‌زده و سرّ و سوت زن و دختر همسایه را از کلفت بغلی زیرپاکشی می‌کرده‌است (شهری۶، ۲‏/۵۹۶‏) ║ ۱۳۶۸ش. دلّاک‌های زنان اکثراً با خانم‌های ارباب و دختران رسیده‌شان جدا جدا صاحب سِرّ و سوت بوده، کارراه‌انداز می‌شدند (شهری۲، ۳‏/۳۲‏) ║ ۱۳۷۱ش. حمامی بود که می‌توانست از سِرّ و سوت مشتریان خود اطلاع داشته، از رمز و رموز دختران و سر و سِرّ آن‌ها با این‌ و آن (شهری۱، ۳‏/۴۲‏) ║ ۱۳۷۶ش. سیگار را سر چوب‌ سیگارش زد: این‌جا به‌ قول آقا گاهی زن‌ها برای مشورت می‌آیند، سِرّ و سوتشان پیش ماست (گلشیری۳، ۲۳۶)
سرّ و سوت
صورت نحویِ سروسوت.

معنی سروسوت | فرهنگ جامع زبان فارسی