وضعیت: «در حال تأیید»
ستیزه‌رویی setizeruyi, -’i [صورت مشابه: ستیزرویی]
(اسم) ستیزه‌رو بودن.
ق۶. نهی او با ستیزه‌رویی چرخ/ روزِ بد را قفا کند ز جبین (انوری، ۱/۳۷۸) ║ ق۷. مرد بر خود بلرزید، نبادا که از آ« الحاح او خواجه در خشم بوَد. لرزان و هراسان برخاست، گفت: یا رسول‌الله، من بودم و عفو به کریمان لایق‌تر. خواجه حاجتم بر آن بی‌ادبی و ستیزه‌رویی حمل کرد. اکنون از کرده شرمسارم؛ پناه بر رسول خدا می‌آرم (ابویعقوب تبریزی، ۲۵۶) ║ ق۸. اگر چشم گشاده و پیدا بود دلیل باشد بر ستیزه‌روی و وقاحت، زیرا چشم سگ بدین صفت بود (شمس‌الدین آملی، ۳/۲۷۵) ║ ق۹. لیلی و پدر اگر ستیزند/ خون تو بدین گنه بریزند - ما را چه ره ستیزه‌رویی/ امکان نزاع و کینه‌جویی (جامی۳، ۲/۲۸۹) ║ ق۱۲. اگر انگشتان پای برهم‌جسته و ناخن‌ها تیز باشد، دلالت کند بر وقاحت و ستیزه‌رویی. اگر ساقْ سطبر و پرگوشت بود، دلالت کند بر ابلهی و بی‌شرمی. و اگر رگ‌ها بر ساق بسیار باشد، دلیل بود بر قوّت نفْس (شیرعلی لودی، ۱۷۲) ║ ۱۳۱۲ش. ستیزه‌رویی بالاتر از این چه باشد که با این رسوائی‌ها جهان را پر از لاف برتری و بهتری کرده‌اند و هنوز هم آسیا را نمی‌پسندند و زبان به نکوهش ما بازدارند (کسروی: ارمغان، س۱۴، ش۱/۳۴) ║ ۱۳۶۸ش. مورخان اکثراً تاریخ و سرگذشت را دانسته یا ندانسته به زرق و دروغ و فریب آلوده‌اند و از تعصب و ستیزه‌رویی برکنار نمانده‌اند (جلال ستاری: تئاتر، ش۶ و ۷ و ۸/۲۵) ║ ۱۳۸۵ش. آنچه در آیۀ ۳۰ از سورۀ بقره درمورد اعتراض فرشتگان بر خلافت آدم (ع) آمده، تشکیک از نوع سوءتفاهم است نه نزاع که خاستگاه روان‌شناختی آن کینه و ستیزه‌رویی است (غلامرضا رحم‌دل: نامۀ علوم انسانی، ش۱۴/۱۰۰)