فرهنگ جامع زبان فارسیفرهنگستان زبان و ادب فارسی

سقاخوانی

وضعیت: «در دست پیشه و صنعت»
سقاخوانی ‎saq(q)xâni‎
(اسم) نوحه‌سرایی دسته‌جمعی، بدون سینه‌زنی، زنجیرزنی و جز آنها دربارۀ مصایب وارده به اهل بیت رسول خدا، به‌ویژه امام حسین و یارانش، در قالب مقام‌های موسیقی سنتی ایرانی در عزاداری محرم.
۱۳۸۳ش. در این جشنواره ۱۴۶ هنرمند بومی از مناطق مختلف ایران حضور داشتند و موسیقی آیینی رمضان را در شاخه‌های زیر به نمایش گذاشتند:... آیین‌های رمضان: دخیل‌بندی از خرم‌آباد لرستان و سقاخوانی از نوش‌آباد کاشان (جشنواره آواها و موسیقی آیینی رمضان: فرهنگ مردم، ش۱۳۶/۱۰) ║ ۱۴۰۲ش. یکی دیگر از پیشکسوتان سقاخوانی نوش‌آباد سقاخوانی را روایتگر تاریخ کربلا برای شنونده دانست و گفت: پیش از ساخت حسینیه، سقاخوانی به دعوت اهل محل در منازل آن‌ها برگزار می‌شد (پارس: اینترنت)

معنی سقاخوانی | فرهنگ جامع زبان فارسی