فرهنگ جامع زبان فارسیفرهنگستان زبان و ادب فارسی

مستبقی

وضعیت: «در حال تأیید»
مستبقی ‎mostabqi‎
(صفت) ۱. ماندگار و پایدار.
ق۷. این درجه‌ای عظیم است که کم کسی بدان برسد، مگر مکاشف محمولی که مشغول باشد به مشاهدۀ آنچه او را از طبع و عادت او ببُرد و نفْس او را در لذت مستبقی کند و حاجت او را فراموش گرداند (مؤیّد خوارزمی، ۳‏/۱۹۱‏)
۲. حفظ‌کننده و نگهدارنده.
ق۸. اباقاخان را با وی مزید الفت بی‌کلفت حاصل شد و او را بر دیگر خواتین مرجح داشتی و این مشابکت مستبقی سلطنت کرمان و مستدعی مفاخرت بر دیگر سلاطین جهان آمد (وصاف: پژوهش‌های علوم تاریخی، ش ۱۳‏/۶۵‏)

معنی مستبقی | فرهنگ جامع زبان فارسی