وضعیت: «تأییدشده»
ابین abyan [صورت تفضیلی و عالیِ بین؛ <عربی>]
(صفت) ۱. آشکارترین و روشن‌ترین.
ق۵. صحوی کی غفلتی بُوَد آن حجاب اعظم بُوَد و صحوی کی محبتی بُوَد آن کشف ابین بوَد (هجویری، ۲۳۴) ║ ق۸. قوانین این قسم را که علم اخلاق و حکمت عملی خوانند، حکمای سلف در مطوّلات ... به وجه احسن و طریق ابین در قید کتابت کشیده‌اند (عبید، ۲۳۲)
۲. آشکارتر و روشن‌تر.
ق۸. موسی دیگر‌باره به امری که به نسبت با امور سابقه پیش ایشان اظهر و ابین بود اشارت فرمود (شمس‌الدین آملی، ۱/۳۳۰) ║ ق۱۰. خط او را از رهگذر نزاکت و لطافت بر خط ابن بوّاب ترجیح می‌دهند نه از رهگذر اصول، چه اصول ابن بوّاب به‌غایت ابین است (رستمداری، ۳۲۴) ║ ق۱۲. هرگاه به مساعی جمیلۀ آن دستور ارسطوشعور به پادشاه والاجاه فرنسه اعلام شود که تجّار ولایات متعلّقه به خود را از ممالک روم به ایران روانه نماید ... ، آثار محبت و اتحادِ فی‌مابین ابین و اظهر خواهد گردید (اسناد شاه سلطان حسین، ۱۷۴)