وضعیت: «تأییدشده»
ابطال‌گرا ebtâlgerâ, -ga- [جمع: ابطال‌گرایان؛ <← ابطال + گرا (← گراییدن)>]
یک. (صفت) ۱. (فلسفه) پیرو ابطال‌گرایی.
۱۳۷۹ش. واقع‌انگار قائل است که «معرفت، معرفتِ از» این واقعیت خارجی است، درحالی‌که در تقابل با آن تجربه‌گرای اثبات‌گرا یا ابطال‌گرا نسبت به ظواهر توجه ویژه‌ای دارد (صادق زیباکلام: روش‌شناسی علوم انسانی، ش۲۲/۸۷)
۲. (فلسفه) (درمورد اندیشه یا روش علمی) مبتنی بر ابطال‌گرایی.
۱۳۷۳ش. نویسنده تجربه را به دو نوع اثبات‌گرا و ابطال‌گرا تقسیم می‌کند (مصطفی حسینی: دانشگاه انقلاب، ش۹۸و۹۹/۱۴۳) ║ ۱۳۹۱ش. اقتصاد متعارف روش‌شناسی منحصربه‌فردی ندارد؛ گاهی اثبات‌گراست، گاهی ابطال‌گرا؛ گاهی ابزارگراست و گاهی عملیات‌گرا (علی‌اصغر قائمی‌نیا: کتاب ماه علوم اجتماعی، ش۵۱و۵۲/۸)
دو. (اسم) ⇅ ابطالگرایک. ۱.
۱۳۷۹ش. یکی از مهم‌ترین اصول ابطال‌گرایان در بخش بعدی این فصل مورد بررسی قرار می‌گیرد (سعید ناجی: کتاب ماه ادبیات و فلسفه، ش۲۹و۳۰/۵۸) ║ ۱۳۹۱ش. به اعتقاد ابطال‌گرایان گزاره‌های ناظر به اثبات اصل معاد ... فاقد ارزش معرفت‌شناختی‌اند (محیطی اردکان ـ مصباح: معرفت فلسفی، ش۳۸/۱۴۶)