فرهنگ جامع زبان فارسیفرهنگستان زبان و ادب فارسی

ستبرا

وضعیت: «در حال اصلاحات ویراستاری»
ستبرا ‎setabrâ‎ [املای دیگر: سطبرا]
(اسم) ۱. ← ستبری‏۱.
ق۵. پس آن میخ‌ها را به رسن‌هایی که از بَردی‌ای تافته باشند، یک به دیگر دربندند، چنان‌که پیرامون همۀ باغ بگردد در آن کَنده و باید که ستبرای آن رسن‌ها چون ستبرای رسن‌های اشتر بُوَد (ورزنامه، ۶۰) ║ ق۶. عریض نبضی باشد کی از حرکت سطبرای رگ یعنی از پهنای رگ را انگشت بسیارتر از آن خبر باشد کی اندر نبض‌های دیگر و ضیق {متن:ضنیق} معنی تنگ برخلافِ این باشد و معتدل میان این‌وآن باشد و آن را معتدل در پهنا گویند (جرجانی۱، ۸۰) ║ هرکه گوید قولوقودریون(؟) شرحش آن است کی او را کیک‌دارو گویند، خطا می‌گوید بهترین به سطبرای انگشت کهین باشد (جرجانی۱، ۱۷۷)
۲. ← ستبری‏۸.
ق۵. آنکه اندر جسم بوَد از درازنا و پهنا و ستبرا آنچه معروف است آن نه صورت جسم است، ولیکن عرض بوَد اندر وی (ابن سینا۲، ۱۳) ║ ق۷. خط دراز است، سطح پهنا، و عمق ستبرا (بابا افضل، ۲۱۸) ║ درازا را از‌ یک روی توان بخشید و پهنا را از دو روی، و ستبرا را از سه روی (بابا افضل، ۴۹۷)
۳. ← ستبری‏۲.
ق۵. ذوالقرنین پرسید که از پس این کوه چیزی هست؟ جواب داد که از پس این کوه هفتاد حجاب است از آتش و هفتاد حجاب از ظلمت و سطبرای هر حجابی پانصدساله راه (تفسیر عشر، ۱۲) ║ روی کافران اندر دوزخ سیاه باشد ... و سطبرای پوستشان چهل رش باشد و میان پوستشان و گوشتشان ماران باشد که بانگ می‌کنند اندر میان پوست و گوشت چنان‌که رمۀ وحشیان اندر بیابان کنند (تفسیر عشر، ۳۲۱)

معنی ستبرا | فرهنگ جامع زبان فارسی