فرهنگ جامع زبان فارسیفرهنگستان زبان و ادب فارسی

عصیان‌پرست

وضعیت: «در حال ویراستاری»
عصیان‌پرست ‎osyânparast,es-‎
(صفت) (کسی) که علاقه‌مند به انجام گناه و دوستدارِ آن است.
ق۱۱. تا نخوانند اهل زهدت کافر عصیان‌پرست/ گه ز شیخ و گاه از دردی‌کش میخانه باش (سنجر کاشی، ۲۲۶) ║ ق۱۲. کس آگه از طبیعت عصیان‌پرست نیست/ بر روی خلق دامن تر کم تکانده‌اند (بیدل، ۱‏/۸۳۳‏)

معنی عصیان‌پرست | فرهنگ جامع زبان فارسی