ستهیدن

وضعیت: «در حال ویراستاری»
ستهیدن ‎setehidan‎ [گونۀ دیگرِ ستیزیدن]
⇐ ستیزیدن.
ق۴. در کارها بتا ستهیدن گرفته‌ای/ گشتم ستوه از تو من ازبس‌که بسْتهی (ابوشعیب هروی: شاعران بی دیوان، ۱۶۶) ║ ق۵. اگر چیزی را بجنبانی که آن چیز مثلاً میل دارد با جنباننده یعنی مدافعت کند و زود متحرک نشود و بستهد (ابن سینا۲، ۱۲۹) ║ دلالت‌ها که از مولدها همی‌گذرد: ... گنج و مرگ قرینان و غریبی و کشتن زود و انکار کردن و ستهیدن و استخفاف و گرانی و ارزانی و بزرگی و تمام شدن عمر (بیرونی، ۴۳۱) ║ چون آن قوم بر آن ظلم و خیانت بستهیدندی خدای‌ تعالی گرمایی بر ایشان گماشت چنان‌که آب‌های ایشان برجوشید (سورآبادی۱، ۲‏/۷۷۵‏) ║ ق۶. زشت همی‌گوئی هر ساعتم/ رو تو همی‌گوی که من نستهم (سنایی۱، ۱۰۷۹) ║ ق۷. یهود پنداشتند که مگر راست می‌گویند و چند روز صبر می‌کردند و نگاه می‌داشتند و جنگ می‌کردند، باشد که لشکر منافقان پیش ایشان روند از جهت معاونت، و در انتظار می‌بودند و بدین‌سبب می‌ستهیدند و قلعه نمی‌دادند (اسحق همدانی، ۲‏/۷۱۵‏) ║ ق۸. چنان بود که وزیر گفته بود و ابومحمد همچنان منازعه می‌کرد. وزیر گفت می‌بینی که همۀ جماعت متفق شدند و کتب نیز موافق اتفاق ایشان است و تو می‌ستهی (هندوشاه نخجوانی، ۳۰۸) ║ ق۹. مجاهد گفت: پیغمبران به خدای استغاثه کردند و استنصار و بر ایشان دعا کردند و خائب و نومید گشت هر جباری معاند حق که با حق بستهید و از حق برگردید (ابوالمحاسن جرجانی، ۵‏/۱۰۴‏) ║ ق۱۰. فَلاَتُمَارِ: مستِه (قرآنِ ۱۱۴: فرهنگنامۀ قرآنی، ۲‏/۵۵۴‏) ║ ق۱۳. کانوا یَجْحَدُونَ: بستهیدند (قرآنِ ۱۴۰:فرهنگنامۀ قرآنی، ۴‏/۱۶۸۴‏)