فرهنگ جامع زبان فارسیفرهنگستان زبان و ادب فارسی

سحرگهی

وضعیت: «در حال ویراستاری»
سحرگهی۱ ‎sahargahi‎
← سحری۱‏‌یک‌..
ق۶. ابر سحر‌گهی چو کف تو به روز بزم/ بر گل نثار لولو شهوار می‌کند (ادیب صابر، ۲۹) ║ ق۷. زین‌پس زبان ما و دعای سحرگهی/ اکنون‌ که قاصر است به‌کلی زبان شکر (کمال‌الدین اصفهانی، ۸۸) ║ ق۸. به مطربان صبوحی دهیم جامۀ چاک/ به این نوید که باد سحرگهی آورد (حافظ، ۱‏/۳۰۲‏) ║ ق۹. عجب که پوستی امسال کس به کس بخشد/ از این سموم که باد سحرگهی آورد (نظام قاری۱، ۳۳۳) ║ ق۱۰. هردم هزار قافلۀ جان به بوی او/ آیند و بگذرند چو باد سحرگهی (بابا فغانی، ۳۹۳) ║ ق۱۱. در خواب ناز بود نسیم سحرگهی/ در فرصتی که بود دماغ شکفتنم (صائب، ۵‏/۲۸۱۸‏) ║ ق۱۲. در فروغ بقای بی‌بنیاد/ حکم شمع سحرگهی دارد (بیدل، ۱‏/۲۹۵‏)

معنی سحرگهی | فرهنگ جامع زبان فارسی