وضعیت: «در حال ویراستاری»
نام‌یافته nâmyâfte [جمع: نام‌یافتگان]
(اسم) ۱. کسی که در خدمات حکومتی و دولتی مقام، منصب و اعتبار کسب کرده‌است (در این معنا فقط به صورت جمع در متون به‌کار رفته‌است).
ق۷. فرمود تا خانان و سروران را که مقرّبان حضرت و نام‌یافتگان دولت خاندان او بودند و روز مصاف هیچ کار نکردند پیش او آوردند و مقنعه بر سر انداختند (جوینی، ۲/۱۷۰) ║ ق۹. چون مَلِک‌ناصر حجاب مخالفان از میان برداشت ممالک محروسه را بر نام‌یافتگان دولت تقسیم نمود (میرخواند، ۵/۴۳۴) ║ ق۱۳. حرکت به سمت برازجان نمودند بنه و آغروق را در دالکی به عبدالحسین‌خان نوری سرهنگ توپخانه که از نام‌یافتگان همین زمانه بود سپرده آمد (خورموجی، ۲۰۶) ║ ۱۳۸۰ش. قوام‌الدین از نام‌یافتگان نودولت بود‌ه‌است و از پسوند‌های متعارف صدور خراسان، همچون بلعمی و طوسی و اسفراینی و میمندی و کُندری و غیره بی‌بهره (هیبت‌اللّه مالکی: کتاب ماه تاریخ و جغرافیا، ش۵۱و۵۲/۲۸)
۲. ← نامدار۱.
۱۳۸۰ش. نسل نو با این کتاب به روزگاری سفر می‌کند، تا ... شخصیت‌های نام‌یافتۀ نزدیک به دوران ما را تاحدودی شناسایی کند و حال‌وهوای سیاسی، اجتماعی و فرهنگیِ آن زمانه را ... دریابد (علی‌رضا اعتصام: نفیسی۱، ۵) ║ ۱۳۹۰ش. حاصل این نگرش در زندگی‌نامه‌ها و زندگی‌نامه‌نویسی نامداران و نام‌یافتگان جنگ/ دفاع مقدس قابل مشاهده است (علی‌رضا کمری: کتاب ماه تاریخ و جغرافیا، ش۱۶۱/۱۲۵)