وضعیت: «در حال اصلاحات ویراستاری»
سپرباز separbâz [جمع: سپربازان؛ <← سپر + باز (← باختن)>]
یک. (صفت) (مجاز) (درمورد کسی) که جنگجو و شجاع و در استفاده از سپر ماهر باشد.
ق۷. جوانی به بدرقه همراهِ ما شد سپرباز، چرخ‌انداز، سلحشور، بیش‌زور که به دَه مردِ توانا کمان او را زه کردندی (سعدی۲، ۱۶۱) ║ ق۹. سلحشور بغرا سپرباز بود / چو ماهیچه هم ناوک‌انداز بود (اطعمه، ۸۴) ║ ق۱۰. جناب مبارزی غضبناک دست به شمشیر برد و مسافر ایوداجی، خود را بر بالایش افکند آن‌جناب از زیر آن برجست و به جنگ مشت مشغول گشت و شادیِ سپرباز پای‌هایش را گرفته بکشید تا بیفتاد (خواندمیر۱، ۳/۲۹۳)
دو. (اسم) ⇅ سپربازیک..
ق۸. درعقبِ ایشان دهلیان شهر دهل‌زنان با سپربازان و جماعتی با تیغ‌هاء کشیده و رِماحِ برافراشته (سیف هروی، ۷۴۰)